“ชายคาเรื่องสั้น” บนซากศพการตายหมู่ของนิตยสารและการรัฐประหาร : ยุคที่สอง

“สักวัน “ชายคาเรื่องสั้น” คงไม่มีอยู่ เรารู้ว่าเรามิได้เป็นอมตะ ขอแค่วันนี้ ขณะนี้ที่เราพอจะทำได้ เราจะตั้งมั่นทำอย่างจริงจังจริงใจ ด้วยตัวตนอันแท้จริงของเรา” นี่ไม่ใช่ความสิ้นหวังที่เห็นการตายล้มหายตายจากของสื่อกระดาษในยุคสื่อออนไลน์ที่ส่งตรงถึงเตียงนอน แต่เป็นความหวัง ความฝัน ของบรรณาธิการนิตยสารชายคาเรื่องสั้นอย่าง “มาโนช พรหมสิงห์”

การเมืองใด? ในเรื่องสั้นรางวัลวรรณกรรมพานแว่นฟ้า 2562

“เรื่องสั้นในวรรณกรรมพานแว่นฟ้า 2562 ก็ไม่ได้แตกต่างในแง่ของแนวคิดจากเดิมมากนัก ผู้ร้ายคือนักการเมือง” เป็นบทสรุปที่ ภาณุพงศ์ ธงศรี ใช้สายตานักอ่านขมวดเรื่องสั้นจาก 13 เรื่องของรางวัลพานแว่นฟ้าปี 2562

นักเขียนตั้งสมาพันธ์วรรณกรรมแม่น้ำของปลดแอกส่วนกลาง

การก่อกำเนิดขององค์กรด้านวรรณกรรมในภาคอีสานในนามว่า “สมาพันธ์วรรณกรรมแม่น้ำของ” เพื่อหลีกลี้วิธีให้ทุกคนคิดเหมือนกันตามระบบรัฐชาติรวมศูนย์

คนอีสานประพันธ์งานเป็นภาษาอังกฤษมันวิเศษตรงไหน? บทวิจารณ์เรื่องสั้นและข้อเขียนของพีระ สุธรรม

เรื่องราวของนักเขียนชื่อ พีระ สุธรรม ผู้เขียนงานเป็นภาษาอังกฤษแต่ไม่ยอมให้แปลเป็นภาษาไทยด้วยเหตุผลที่ว่าภาษาไทยมีลักษณะอำนาจนิยมและไร้ระเบียบ

บทวิจารณ์หนังสือ ตะวันออกเฉียงเหนือ : คำขานรับของ ธีร์ อันมัย

หนังสือรวมเรื่องสั้น ตะวันออกเฉียงเหนือ บอกเล่าเรื่องราวที่ชาวอีสานถูกกระทำจากความรุนแรงทางการเมือง ระหว่างเมษา-พฤษภา 2553

ชัชวาลย์ โคตรสงคราม: ผมไม่ใช่นักเขียนอีสาน ผมเป็นนักเขียนลาวล้านช้างฝั่งขวาแม่น้ำโขง (ตอนที่หนึ่ง)

เราไปติดคำว่าอีสาน เพราะกลัวคำว่า “ลาว” มันก็เลยไปไม่ถึงที่มาของมัน “อีสาน” มันเป็นตัวคั่นอยู่ระหว่างเครือญาติชาติพันธุ์ดั้งเดิมกับความเป็นรัฐชาตินิยม

เหนือชั้น! “มหาเวสสันดรชาดก” หนังสือการเมืองของพระอีสาน

ทำไมพระสงฆ์อีสานต้องเอาชื่อพระพิมลธรรม ซึ่งเป็นหนามยอกอกของฝ่ายอนุรักษนิยมไทย มาเป็นชื่อสถาบัน? ทำไมต้องเลือกมหาเวสสันดรชาดก “คำลาว” มาเป็นปฐมบทของโครงการ “อีสานศึกษา”? การหาคำตอบเหล่านี้นำไปสู่ข้อสรุปที่น่าตื่นตะลึงที่ว่า หนังสือที่รูปลักษณ์แสนเชยเล่มนี้เป็นหนังสือการเมือง!

1 2