พระสงฆ์กับประวัติศาสตร์การเมือง 4: พื้นที่ประชาธิปไตยภายในวัด

“ช่วงปี 2553 วัดและงานพิธีกรรมทางศาสนากลายเป็นแหล่งรวมทางปัญญาของชาวบ้านอย่างน่าตื่นตา” ช่วงหนึ่งของบทความ วิทยากร โสวัตร เรื่องพระสงฆ์กับประวัติศาสตร์การเมืองตอน 4: พื้นที่ประชาธิปไตยภายในวัด

พระสงฆ์กับประวัติศาสตร์การเมืองไทย (1)

หากย้อนดูประวัติศาสตร์อีสานแล้ว จะเห็นได้ชัดว่า พระสงฆ์แยกกันไม่ขาดกับการเป็นปากเป็นเสียงแทนชาวบ้านจนถูกตั้งข้อหากบฎ อ่านบทความ “พระสงฆ์กับประวัติศาสตร์การเมืองไทย (1)” โดย วิทยากร โสวัตร

“พระธาตุเรืองรอง” พุทธสถานที่รัฐไทยเผยแพร่อุดมคติชาตินิยมแก่คนท้องถิ่นหลายชาติพันธุ์ในอีสานใต้

“พระธาตุเรืองรอง” จ.ศรีสะเกษ พุทธสถานแหล่งสร้างและเผยแพร่ความเป็นชาติไทยภายใต้การควบคุมของรัฐไทยในดินแดนอีสานใต้ที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ ส่งผลให้ความทรงจำทางประวัติศาสตร์ท้องถิ่นถูกกลืนและเป็นส่วนหนึ่งของรัฐไทยในที่สุด บทความเห็นโดย วุฒิชัย นาคเขียว อาจารย์สาขาวิชาประวัติศาสตร์ ม.ราชภัฏศรีสะเกษ

‘แห่เทียนพรรษา’ จากประเพณีทางศาสนาสู่งานเทียนแกะสลักที่ยิ่งใหญ่

จากขบวนแห่เทียนติดลำไม้ไผ่เพื่อวันสำคัญทางพุทธศาสนาในอดีต สู่งานแห่เทียนแกะสลักที่ยิ่งใหญ่จนกลายเป็นเทศกาลท่องเที่ยวเชิงศิลปวัฒนธรรมที่สร้างรายได้ให้จังหวัดอุบลราชธานีหลายสิบล้านแต่ละปี

เทียนพรรษากับความเปลี่ยนแปลงเพื่อรับการท่องเที่ยว

ประเพณีแห่เทียนพรรษาที่จังหวัดอุบลราชธานีเน้นการแข่งขันทำให้วัดที่ชนะเลิศในปีที่แล้วไม่เข้าประกวดในปี 2560 เพราะติดขัดเรื่องงบประมาณ ส่วนที่อำเภอเดชอุดมจัดขบวนแห่ต้นเทียนโบราณตามความถนัดของคนในพื้นที่

เหนือชั้น! “มหาเวสสันดรชาดก” หนังสือการเมืองของพระอีสาน

ทำไมพระสงฆ์อีสานต้องเอาชื่อพระพิมลธรรม ซึ่งเป็นหนามยอกอกของฝ่ายอนุรักษนิยมไทย มาเป็นชื่อสถาบัน? ทำไมต้องเลือกมหาเวสสันดรชาดก “คำลาว” มาเป็นปฐมบทของโครงการ “อีสานศึกษา”? การหาคำตอบเหล่านี้นำไปสู่ข้อสรุปที่น่าตื่นตะลึงที่ว่า หนังสือที่รูปลักษณ์แสนเชยเล่มนี้เป็นหนังสือการเมือง!