เมื่อประวัติศาสตร์ [ไม่ได้] กลายเป็นความทรงจำ: ซุ้มประตู “ภปร.” และ “สนามเด็กเล่นน้ำใจป๋าเปรม” ที่บ้านนาบัว

ซุ้มประตูทางเข้าวัดบัวขาวและสนามเด็กเล่นน้ำใจป๋าเปรม คือสัญลักษณ์ของอำนาจรัฐส่วนกลางที่ไม่ได้รับการยอมรับจากคนในพื้นที่บ้านนาบัว จ.นครพนม สถานที่เกิดเหตุวันเสียงปืนแตก เมื่อปี 2508

บันทึกลูกชาวนาจากปลายปากกานักรบดาวแดง (2)

พูดคุยกับผู้เขียนบันทึกจากลายมือลูกชาวนาจบ ป.4 เล่าเรื่องราวการเป็นคนป่าดาวแดงกว่า 12 ปี พร้อมแสดงทัศนะถึงสถานการณ์ในปัจจุบัน (ตอนที่ 2/2)

บันทึกลูกชาวนาจากปลายปากกานักรบดาวแดง (1)

คุยกับผู้เขียนบันทึกจากลายมือลูกชาวนาจบ ป.4 เล่าเรื่องราวการเป็นคนป่าดาวแดงกว่า 12 ปี ในแง่มุมแบบเรียบง่ายผสมความเฮฮา แต่ในบางบทก็ทำให้น้ำตาซึม (ตอนที่ 1/2)

ประวัติศาสตร์สังคมนิยมอีสาน : อุดร ทองน้อย อดีต ส.ส.อายุน้อยที่สุดในประเทศไทย จากยโสธร (ตอนที่ 2)

การทำงานร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยของ “อุดร ทองน้อย” อดีต ส.ส.ยโสธร ก่อนกลับคืนสู่เมืองแล้วลงเลือกตั้งได้เป็น ส.ส. อีกครั้ง ในปี 2531 พร้อมเดินทางตามแนวคิดสังคมนิยม

งานบุญรำลึกความขัดแย้งแบบ “ไม่ขัดแย้งกับรัฐบาล” ณ บ้านนาบัว

การจำกัดขอบเขตการจัดงานวันเสียงปืนแตก 7 สิงหาคม เกิดขึ้นจากการกดดันของเจ้าหน้าที่รัฐหลังการยึดอำนาจ เมื่อ ปี 2557

ย้อนอดีตอีสาน 40 ปี กับ 4 (อดีต)หนุ่ม 4 มุมมองการสังหารหมู่ 6 ตุลาคม

เกิดอะไรขึ้นที่ภาคอีสาน ในช่วงเวลาที่เกิดเหตุการณ์สังหารหมู่ประชาชนที่กลางกรุงเทพมหานครในวันที่ 6 ตุลาคม 2519? เรื่องราวของคนอีสานที่สายใยชีวิตได้เข้าไปเกี่ยวพันกับสงครามระหว่างรัฐไทยและขบวนการคอมมิวนิสต์ ไม่ทางตรงก็ทางอ้อม นั้นเป็นเช่นไร?

สมชัย ภัทรธนานันท์: รอยต่อระหว่าง ‘ครอง จันดาวงศ์’ กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย

“พอครูครองถูกฆ่าเสร็จในช่วงแรกก็มีการตามคุกคามคนใกล้ชิดของครูครอง คนพวกนี้ก็หนีเข้าป่าไปอยู่กับ พคท. หมดเพราะมันไปทางอื่นไม่ได้แล้ว ช่วงนั้น พคท. วางแผนจะสร้างกองกำลังอาวุธด้วย คนที่เข้าไปในป่าก็ถูกจัดตั้งเป็นหน่วยทางการเมือง ต่อมามีการปราบปรามระลอกใหม่ที่ขยายวงกว้างขึ้นไปถึงชาวบ้านธรรมดา ขอบเขตมันกว้างขวางขึ้น คนก็ยิ่งหนีเข้าป่าไปจำนวนมาก”