บทบรรณาธิการ: คำถามกำมะลอ 6 ข้อของประยุทธ์

คำถาม 6 ข้อต้องการคำตอบหรือไม่เป็นสิ่งที่น่าสนใจ เพราะคำถาม 4 ข้อก่อนหน้าก็ยังไม่ถูกเฉลย แต่ถ้าฟังเสียงของประชาชนจะได้ยินว่าถึงเวลาเลือกตั้งแล้ว

บทบรรณาธิการ: ตูนวิ่งหาเงินบริจาคคือวิธีแจกปลาให้ประชาชน

การวิ่งหาเงินช่วยโรงพยาบาล 11 แห่งของ “ตูน บอดี้สแลม” เปรียบเสมือนการแจกปลาให้ประชาชนไม่ใช่การทำให้ประชาชนจับปลาเองซึ่งเป็นวิธีที่ยั่งยืนกว่า

“ผังภาคอีสานปี 2600” กับอนาคตคนอีสาน

“ผังภาคอีสาน ปี 2600” แผนพัฒนาพื้นที่ภาคอีสาน หวังเพิ่มศักยภาพทางเศรษฐกิจ แม้เป็นแค่โมเดลการพัฒนาและยังไม่มีผลทางกฎหมาย แต่ปัจจุบันรัฐบาลกลับเร่งรัดพัฒนาตามแผน จนเกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนคนในพื้นที่อย่างต่อเนื่อง

ถึงเวลาหรือยังที่เราต้องยกเครื่อง “ระบบการศึกษาไทย”

การพบเห็นบัณฑิตจากต่างจังหวัดโดยเฉพาะภาคอีสานเข้ามาทำงานในเมืองหลวง ทำให้เกิดคำถามว่าเพราะเหตุใดพวกเขาจึงไม่นำความรู้ไปพัฒนาบ้านเกิด ความผิดพลาดอยู่ตรงไหน

บทบรรณาธิการ: สิ่งที่เขาต้องการคือทำให้เราสิ้นหวัง

หลังเกิดการยึดอำนาจมาแล้วสามปีครึ่ง ความหวังคือสิ่งเดียวที่หล่อเลี้ยงผู้ที่ต้องการประชาธิปไตย และเป็นสิ่งเดียวที่คณะรัฐประหารต้องการพรากมันไป

รวยกระจุก จนกระจาย ขายประเทศ แลกเศษเงิน

ท้วงติงร่างกฎหมายบริหารรัฐวิสาหกิจที่เปิดโอกาสให้มีการตั้ง “บรรษัทวิสาหกิจแห่งชาติ” เพื่อรับโอนสินทรัพย์ 11 รัฐวิสาหกิจที่มีทรัพย์สินรวมกันถึง 6 ล้านล้านบาท แล้วเปิดช่องให้เอกชนเข้ามาครอบครอง

บทบรรณาธิการ: กล่อมประชาชนให้เซื่องก่อนจัดเลือกตั้ง

ความมั่นใจของ คสช.ว่าสามารถกล่อมประชาชนผู้เห็นต่างให้ไร้ทางเลือกในชีวิต นอกจากคล้อยตามรัฐราชการ นำมาสู่การประกาศสืบทอดอำนาจหลังเลือกตั้ง

จากท้องถนนสู่รัฐสภา นักกิจกรรมสนทนาอนาคตการเมือง

การหารือกันเพื่อหาแนวทางสนับสนุนการตั้งพรรคการเมืองที่ยึดถือแนวคิดทางการเมืองเป็นหลักซึ่งเป็นรูปแบบพรรคการเมืองที่ยังไม่ปรากฎในประเทศไทย

บทบรรณาธิการ: เมื่อผู้นำและสื่อล่วงละเมิดสิทธิประชาชน

การเพิกเฉยข่าวละเมิดสิทธิชุมชนในอีสานเป็นผลสืบเนื่องจากการไม่สนใจข่าวสิทธิมนุษยชนระดับประเทศ ที่สื่อไทยไม่ตระหนักว่าไม่มีการเลือกตั้่งเท่ากับละเมิดสิทธิ

1 7 8 9 10 11 17