ความจริงเคยโกหกผม

ภาพปก : มาโนช พรหมสิงห์ 

อรรณพ วันศรี : เรื่อง

โรงเรียนเคยโกหกผม

ว่าคนจนขี้เกียจ

ติดเหล้าและสันหลังยาว

เจ้าสัวเคยโกหกผม

ว่าคนจนไม่ประหยัด

ซื้อของสุรุ่ยสุหร่ายในห้างค้าปลีก

นายธนาคารเคยโกหกผมว่า

คนจนไม่รู้จักพอเพียง

ไม่มีบัญชีร่ายรับรายจ่าย

นักประวัติศาสตร์เคยโกหกผมว่า

คนจนพูดภาษาเขมรป่าดง

ต้องพูดภาษากลางทันสมัย

นักโบราณคดีเคยโกหกผมว่า

คนจนอยู่ในดินแดนแร้นแค้น

ให้อพยพภูมิลำเนาออกจากโบราณสถาน

ทหารเคยโกหกผมว่า

คนจนต้องรักชาติเสียสละ

เราจะมีรัฐบาลที่ดีปกครอง

การศึกษาเคยโกหกผมว่า

คนจนต้องขยันอ่านหนังสือ

เราจะได้เท่าเทียม

ศาสนาเคยโกหกผมว่า

คนจนไม่ชอบทำบุญ

เราจึงมีเวรกรรมมาตั้งแต่เกิด

นักสิทธิมนุษยชนโกหกผมว่า

คนจนไม่เคยเรียกร้องใดๆ

เราจึงตายเปล่าไม่เคยมีอนุสาวรีย์

มหาเศรษฐีเคยโกหกผมว่า

ครอบครัวของพวกเรายากจน

เราจึงก้มหน้ารับชะตากรรมต่อไป

หมายเหตุ : บรรณาธิการต้นฉบับ โดย ธีรยุทธ บุษบงค์ กวีชาวศรีสะเกษ ผู้คร่ำหวอดในวงการกวีถิ่นอีสาน

Scroll Up