Untitled

ภาพปก โดย มาโนช พรหมสิงห์

อนุชา วรรณาสุนทรไชย : เรื่อง

 

ความลึกของจิตวิญญาณและบทกวี,

ไม่ต่างจากความว่างเปล่าของเรา

เล็กน้อยและครวญคร่ำ

เยือกเย็นและรุนแรง

ขาดแคลนและโดดเด่น

เป็นประกายและหิวโหย

มองดูเถิด!

ที่รัก

วันใหม่

ในปีเก่า

โลก

ที่เรา ยังหลับใหล ชั่วนิรันดร์ 

สินทรัพย์ของเจ้าหางเขียวและเศษกระดูก ที่หนาราวภูเขาลูกใหญ่ 

ความรักที่ไม่มีสิ้นสุด รุ่งเช้าของพฤษภาคม ที่ทรุดโทรม 

ถนนปุ่มป่ำยาวสิบกิโล “ฉันจะก้าวต่อไปยังไงดี?”

ฝุ่นบนผนัง

หนาเหมือนตำแย

งานชั่วร้าย

ที่เราต้องทำ

วันเก่า

ในปีใหม่

โลก

ที่เรา ยังหลับใหล ชั่วนิรันดร์

รอบตัวเรายังคง

Scroll Up