เสมอด้ามดั่งเดียว

วิชัย จันทร์สอน : เรื่อง

ภาพปก โดย มาโนช พรหมสิงห์ 

คึดเถิงฝนเทิงฟ้า    บาพญาองค์แถน

คึดต่อสุดสายแนน  สัตย์สาบานคันคากท้าว

ซุแดนด้าวดำผงหง่องไหง่ ลมส่าฝนบาดได๋

ชาวนาคีงสะบั้น  จั้นจั้นเครือส้มลม

โลกธาตุบ่เคยหล่ม  สมส่ำเซื่อน้ำเต้าปุง

ไผสิคึดซอกซุ่ง   ปิ้นฟ้าแถนหลิงหล่ำ

คือจั่งคึดสิข่วม  สี่พันดอนนทีท่า

ปวงมนุษย์โลกหล้า  ส่ำเซื่อเครือสังกาด

ปิ้นบาดเดียวท่อนั่น   ป่องเอี้ยมซอดฮอดสิได๋

คันสิติ๋แถลงเว้าไว้   แถลงเฮื่องบ่โสดา

สิงุ้มดังงุ้มตา ด้วยบาลีส่นเสื่อง

เปิดมะรืนบืนมะเลื่อง  แต่ละมื้อแม่นเปล่าดาย

คนทั้งค้ายบ่ย่านไผได้หลื่น   บาดได้มืนตาแล้ว

ตากะใสฮุ่งแจ้ง  แนมทางข่องแม่นบ่มี

ฮ่ายหรือดีกะพาหม่น   ดู๋ดั้นด้นดงบักอี่

ต้นเดือนอ้ายเดือนยี่   เข้าเดือนสี่ฮอดเดือนห้า

 อัญญาท้าวบ่ไลลา     ย้อนบ่จักหัวซา  

คือสิกินจนว่าหย่าม   ปุนปานพราหมณ์ท้องมานใหญ่

เด็กเกิดใหม่ตั้งแต่หัวท่อกำปั้น    มื่อหน่าสิฮากไล

คนหลักเป็นบอดใบ้  ปากกืกตาจาว

ท่าวหาหลักไม้แก่น  แข้นแต่ขอนดอกดอก

ซอกหาคนซ่อยยู่   ดายดู้กะบ่มี แท้แหลว

Scroll Up