นักเขียนตั้งสมาพันธ์วรรณกรรมแม่น้ำของปลดแอกส่วนกลาง

การก่อกำเนิดขององค์กรด้านวรรณกรรมในภาคอีสานในนามว่า “สมาพันธ์วรรณกรรมแม่น้ำของ” เพื่อหลีกลี้วิธีให้ทุกคนคิดเหมือนกันตามระบบรัฐชาติรวมศูนย์

คนอีสานประพันธ์งานเป็นภาษาอังกฤษมันวิเศษตรงไหน? บทวิจารณ์เรื่องสั้นและข้อเขียนของพีระ สุธรรม

เรื่องราวของนักเขียนชื่อ พีระ สุธรรม ผู้เขียนงานเป็นภาษาอังกฤษแต่ไม่ยอมให้แปลเป็นภาษาไทยด้วยเหตุผลที่ว่าภาษาไทยมีลักษณะอำนาจนิยมและไร้ระเบียบ

บทวิจารณ์หนังสือ ตะวันออกเฉียงเหนือ : คำขานรับของ ธีร์ อันมัย

หนังสือรวมเรื่องสั้น ตะวันออกเฉียงเหนือ บอกเล่าเรื่องราวที่ชาวอีสานถูกกระทำจากความรุนแรงทางการเมือง ระหว่างเมษา-พฤษภา 2553

ชัชวาลย์ โคตรสงคราม: ผมไม่ใช่นักเขียนอีสาน ผมเป็นนักเขียนลาวล้านช้างฝั่งขวาแม่น้ำโขง (ตอนที่หนึ่ง)

เราไปติดคำว่าอีสาน เพราะกลัวคำว่า “ลาว” มันก็เลยไปไม่ถึงที่มาของมัน “อีสาน” มันเป็นตัวคั่นอยู่ระหว่างเครือญาติชาติพันธุ์ดั้งเดิมกับความเป็นรัฐชาตินิยม

เหนือชั้น! “มหาเวสสันดรชาดก” หนังสือการเมืองของพระอีสาน

ทำไมพระสงฆ์อีสานต้องเอาชื่อพระพิมลธรรม ซึ่งเป็นหนามยอกอกของฝ่ายอนุรักษนิยมไทย มาเป็นชื่อสถาบัน? ทำไมต้องเลือกมหาเวสสันดรชาดก “คำลาว” มาเป็นปฐมบทของโครงการ “อีสานศึกษา”? การหาคำตอบเหล่านี้นำไปสู่ข้อสรุปที่น่าตื่นตะลึงที่ว่า หนังสือที่รูปลักษณ์แสนเชยเล่มนี้เป็นหนังสือการเมือง!

เหตุใด “พลังวรรณกรรม” จึงอยู่เบื้องหลังการเกิดก่อของคนเสื้อแดง

ตำนานพระศรีอาริย์ซึ่งถูกเล่า รับฟัง และแทรกซึมอยู่ในพิธีกรรมงานบุญผะเหวด เป็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลังความตื่นตัวทางการเมืองของชาวอีสานที่มักถูกมองข้ามไปในคำอธิบายการเกิดก่อของขบวนการคนเสื้อแดง

มาฟื้นฟูการอ่านเขียนภาษาลาวอีสานผ่านการแปลกันเถอะ!

แม้ทุกวันนี้คนจะพูดภาษาลาวกันอย่างแพร่หลาย เวลาคนเว่าลาวหยิบหนังสืออักษรไทยขึ้นมา พออ่านออกเสียงทีไรกลับเป็นภาษาไทยมาตรฐานสถานเดียว พีระ ส่องคืนอธรรมจึงเสนอให้มีการแปลงวรรณคดีอีสานคลาสสิกเป็นเรื่องร่วมสมัยที่คนรุ่นเยาว์เข้าถึงได้และให้แปลวรรณกรรมระดับโลกเข้ามาเป็นภาษาลาวอีสาน เพื่อเป็นการฟื้นฟูตัวภาษาเองให้มีที่ทางโลดแล่นในบรรณพิภพ